آموزش و پرورش کره جنوبی

   چکیده:

 کشور کره جنوبی به عنوان یک سرزمین امن و آرام، یک ترکیب منحصر به فرد از فناوری مدرن و طبیعت قدیمی و باستانی و تلفیقی از طبیعت و تکنولوژی را به نمایش گذاشته است. اگر به کل کشور کره جنوبی سفر کنید، بازدید از آثار تاریخی را در کنار زیبایی های طبیعی تجربه می کنید. پایتخت کره جنوبی یعنی شهر سئول، یک مرکز ایده آل برای معرفی فناوری های جدید و سرگرمی‌های جذاب است. در حال حاضر کشور کره جنوبی در میان دانشجویان بین المللی محبوبیت زیادی پیدا کرده‌است و به دلایل زیادی، طیف وسیعی از دانشگاه ها در این کشور، مقاطع لیسانس، فوق لیسانس و دکتری برای دانشجویان علاقه مند به ادامه تحصیل در کره جنوبی در نظر گرفته است. به علاوه زندگی تحصیل و کار در کشور کره جنوبی برای اکثر مردم نسبتا ارزان قیمت است. 

کلید واژه:کره جنوبی،آموزش ابتدایی،آموزش معلمین،تاریخچه آموزش و پرورش،آموزش عالی,آموزش بزرگسالان

مقدمه: 

تحولات آموزش و پرورش هر كشـور در تعامـل با عوامل اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، سياسي و تاريخي آن كشـور مـي باشـد. سـير تحـولات آموزش و پرورش كـره جنـوبي نيـز متـاثر از چنين عواملي است؛ سلسله ي پادشاهان كـره اي ،حاكمان چيني، اشغالگري ژاپني هـا، حاكميـت آمريكايي ها و ترويج فرهنگ غربي، حكومتهـاي نظامي و غير نظامي در دورهي مدرن، هركـدام نقاط عطفـي در ايـن راسـتا اسـت؛ آنچـه در بررسي تحولات آموزش و پرورش كره جنوبي توجه هر محققي را به خود جلب مي كند توسعه كمـي و كيفي آموزش و پـرورش در سـالهاي بعـد از حضور آمريكايي ها تـا كنـون در ايـن كشـور است.  

    از سال 1945 و با حضور امريکايی هـا عرضـه آموزش و پرورش شکل ديگری به خود گرفت (Lee, 2006). در ايــن هنگــام برنامــه های توســعه اقتصادی در دسـتور کـار دولتهـای نظـامی و متعاقب آن غير نظامی قرار گرفت و آمـوزش و پرورش وظيفه تربيت نيروی انسانی برنامه های توسعه را عهده دار شد و توسعه سريع آمـوزش و پرورش آغاز گرديد، به گونهای که ما بين ســالهای1940 تــا 2002 مــدارس عــالی از 19 مدرسه ،1490 معلم و 7819 دانش آموز بـه 376 مدرســه ،59750 معلــم و 3577447 دانش آمــوز رسيد(MEHRD and KEDI,2002). رشد آموزش و پرورش باتوسعه اقتصادی کشور کره جنوبی همـراه بـودبه گونه ای که ما بين سالهای 1965-1996 رشدسالانه توليد ناخالص ملی بيش از8% و سـرانه از 105 بــه 11380 دلار افــزايش يافــت. رشــد شــتابان آمــوزش و پــرورش خصوصــا در دوره متوسطه و آموزش عالی در سالهای اخيـر نيـز ادامه دارد به طوری کـه در سـال 2012، 98% جوانان25-34 ساله مدارس متوسطه را طی کرده و 65% ايـــن گـــروه ســـنی از کـــالج هـــا فارغ التحصیل شــده اند در حاليکــه دهــه های گذشته وضعيت متفاوتی مشـاهده میشـود بـرای مثال در 30 سال قبل نزديـک 30% از جوانـان مدرسه متوسطه و 13% دوره های دانشـگاهی را طی کرده بودنـد(Ki-Sun& Joo,2012).زمينه های فلسفي، تاريخی آمـوزش و پـرورش در کره يعنی حاكميـت فلسـفه کنفوسيوسـي1 و بودائيسم كه موجب انحصاري شدن آموزش (برای گروههای خاص) و غير قابل دسترس بودن بـرای عموم مردم، و از طرف ديگـر عرضـه فرصـت های آموزشی برای همه بـه منظـور تـامين نيـروی انســانی طــرح هــای توســعه در دورهي مــدرن، پديده ای به نام تـب آموزشـی را در کشـور کره شکل داد، به گونه ای که نرخ ثبـت نـام  

در آموزش عـالی بـه بيشـتر از 70% رسـيد و اکثريت فارغ التحصيلان مدارس متوسـطه( %80) خواهان ادامه تحصيل می باشند برخی تحقيقات نشان می دهد که در سال 2002بيش از 30% گروه سنی 25-34 ساله آموزش عالی را تکميل کردنـد کــه بــالاترين رکــورد در کشــورهای جهــان است(MEHRD and KEDI,2002). در اين مقالـه ابتـدا سير تحولات آموزش و پرورش كشور كـره جنـوبي در پنج مرحله بررسي مي شود. مرحله ي قبل ازدوره جديد، توسعه آموزش و پرورش دمكراتيك ،مرحله رشد كمي، توسعه كيفي، مرحلـه آمـاده كردن براي زندگي در جامعه آينده، در ادامه ســير تحــولات آمــوزش وپــرورش ايــران بطــور مختصرمطرح و مورد مقايسه قرار گرفته است. 

مرحله قبل از دوره جديد ( تا سال 1945)  

تاريخ آموزش و پرورش در كره بـه سـالهاي قبل از ميلاد بر مي گردد؛ چينیها در طول سه دوره پادشــاهیخود( 57 قبــل از مــيلاد-935م) فلســفه کنفوســيوس را در ايــن کشــور تــرويج کردند در ادامه و در عهد پادشـاهان کـره ای (1392-918م) بودائيسم به عنوان فرهنگ غالـب به همراه فلسفه کنفوسيونيسم ابـزاری بـرای حفظ قدرت و امتيازات فاميلی و اصول اساسـی حکومت محسـوب مـی گرديـد؛ در آغـاز حكومـت سلسله ي چوسان1 كنفوسيونيسم بـه عنـوان يـك ايدئولوژي ملي و مذهبي تعيين كننده سياست، اقتصاد، فرهنگ و آموزش بود .  

در طــول دوره پادشــاهان چوســان( 1392 تــا 1910) هرچند سيستم آموزشي كـه توسـط حكومـت حمايت شود براي دوره ابتدايي وجـود نداشـت اما در پايتخت و مراكز ايالت مدارس متوسطه وجود داشـته اسـت. حكمرانـان از آموزشهـاي اخلاقي در آكادميهاي ملي به نام seongk yankwan حمايت مـي كردنـد ايـن موسسـات فرصـت هـاي آموزشــي بــراي يــادگيري مكتــب كنفوســيوس و تاريخ چين و ادبيات را فـراهم مـي آورنـد .سيســتم امتحانــات حكــومتي( kwa-kco) تكميــل کننده كـار آكـادمي هـاي ملـي بـود .در آن ســالها آمــوزش نخبگــان در آکــادمی ملــی کنفوسيوس انجام می شد رسم اين موسسات حفـظ سلسله مراتب بروکراسـی قـدرت اجتمـاعی از طريق سيستم امتحانات دولتی بود، جوانان به دنبال کسب مشهوريت از طريق آمـوزش وپـرورش بودند به عبارت ديگر تعليم و تربیت نخبگـی کنفوسيوسی در انحصار برخی از افراد بود تا مورد احترام طايفه خود قرار گرفته و مزيـت های سياسـی و اجتمـاعی را بـرای خـود حفـظ کنند(Lee, 2006). تعداد دانش آموزان آكادمي بـه 200 نفر محدود مي شـد (1990 Andren). در اواخـر قرن نـوزدهم و اوايـل قـرن بيسـتم تعـدادي مدارس خصوصي توسط كرهاي ها و مبلغان مسيحي خارجي تاسيس شد. مدارس مسيحي افكار سياسـي و اجتماعي غربي را ترويج مي كردند. از سال 1910 تا 1945 م ،يعني دوره تسـلط ژاپـن بـر كره ،سياست هاي آموزشي در جهت ژاپنـي كـردن بود (Lee, 2006). اين سياستها به گونهاي طراحي شده بود تا كرهايهـا، افـرادي مطيـع بـراي حاكمان ژاپنـي باشـند وآموزشـها بيشـتر در ارتباط مهارتهاي فني بود(1990 Andren). ژاپنـي هــا و تعــداد محــدودي از كرهايهــا امكــان استفاده از آموزش و پـرورش را داشـتند. در سال 1923 يك دانشگاه دولتـي شـبيه دانشـگاه امپراطوري ژاپـن در سـئول تاسـيس شـد امـا تعداد كرهاي هايي كه اجـازه ورود بـه ايـن دانشــگاه را پيــدا ميكردنــد كمتــر از 40% ظرفيت آن بود و بـيش از 60% از دانشـجويان ژاپني بودند .

مرحلــه توســعه آمــوزش و پــرورش دمكراتيــك(دهه ی1950_1950)  

با اشغال بخش جنوبي شـبه جزيـره كـره درسال 1945 توسط نيروهاي آمريكايي، مدارس مدل آمريكايي در اين كشـور تاسـيس گرديـد ايـن سيستم آموزشي شامل شش سال ابتدايي، شش سال متوسطه ( در دو سطح سه ساله) و چهـار سـال آموزش عالي بود. اجباري شدن آموزش تا پايه نهم و تشكيل كلاسهاي مختلط، تاليف و توزيـع كتابهــاي درســي ابتــدايي، ايجــاد فرصــتهاي آموزشي براي دوره هاي متوسطه و تربيت معلم از موارد بازسازي آمـوزش و پـرورش در ايـن دوره بود، اگر چه در دوره حكومت سـينگ مـن رهي1 بدليل كمبـود منـابع، كلاسـهاي مخـتلط منحصر به مدارس ابتدايي و تعلـيم و تربيـت اجباري تا پايه ششم تعيين گرديـد(Andera 1998) ؛ قانون اساسي كه منبع اصلي قوانين و آيين نامه هاي آموزش و پرورش كشوره كـره جنـوبي مي باشد در سال 1949 تجديد نظر شـد و موجـب تغييرات عميقي در ساختار قوانين مربوط بـه آموزش و پرورش گرديد در اين قانون، آمـوزش و پرورش به سه مرحلـه ابتـدايي، متوسـطه و عالي تقسيم شد(UNESCO. 2011). در طول جنگ كـره آموزش و پـرورش نقشـي اساسـي در غلبـه بـر بحران هاي ملي و بعد از جنـگ نقـش مهمـي در ســازندگي كشــور ايفــا كــرد. آغــاز پــروژه بازنگري برنامه درسي، آزمون ملي استاندارد پــــذيرش در دورهي دبيرســــتان، تاســــيس دانشگاه هاي عمـومي ملـي و تـرويج اقـدامات آموزشي ضروري دوران جنگ از جمله فعاليتهاي آموزشي كشور كره جنوبي در اين دوره است.

مرحله رشد كمي (در دهه های 60,70)  

هرچند توسعه كمي آموزش و پـرورش كـره از سال 1945 آغاز شد ودر دهـه هاي بعـدي ادامـه يافت. اما دهه هاي 60 و 70 در سير تحولي آموزش و پرورش كره از اين جنبه برجسته تـر مي باشد. با رشد سـريع اقتصـادي، تغييـرات مهمي در بسياري ابعـاد زنـدگي جامعـه كـره بوجود آمد در راستاي همين تغييرات، تلاشـها به سمت رشد كمي آموزش و پرورش مديريت شـد . 

مهم ترين مشخصه هاي توسـعه كمـي آموزشـي در دهه 1960 افزايش جمعيت دانش آموزي، امكانـات آموزشي و تعداد معلمـان مـي باشـد، نتيجـه چنين رشد سريعي كلاسهاي پرجمعيت، مدارس بيش از اندازه بزرگ، كمبـود امكانـات و معلمـان حرف هاي، همچنين افزايش رقابـت در ورود بـه دانشگاه ها بود. چنين كمبودهايي موجب تجديد نظر در نظـام آزمونهـاي ورودي شـد، تاسـيس كالج ها و دبيرستانهاي مكاتب هاي، كالج هاي دوساله در دوره متوسطه بـراي تربيـت معلـم مدارس ابتدايي و چهـار سـاله بـراي مـدارس متوسطه، بهبـود نظـام دانشـگاههاي محلـي و تاسيس كالج هايي در سطح فوق ديپلم ويژگي هاي اين دوره از آموزش و پرورش كشـور كـره مـي باشــد. در جــداول 1 تــا 4 رونــد رشــد كمــي مدارس، معلمان و دانشآموزان از سال 1945 تا 2002 نشان داده شده است.مرحله توسعه كيفي (در دهه 1980)  

تلاش هاي مبتكرانه دهه ي قبل براي مـدرنيزه كردن نظام آموزش و پرورش به دههي 80 منتقل شد به ويژه در جنبه هايي كه با بهنجاركردن و بهبود كيفيت آموزشي مرتبط بود. در رياست جمهوري پنجم ،سياست هاي آموزشي دنبال شد كه منجر به موفقيت هـاي كيفـي آمـوزش و پـرورش گرديد. بنابراين دهه 80 دهه ي بهبـود كيفـي نظام آموزش و پرورش بود و براي اولين بـار نياز به آموزش مادام العمر در قانون اساسي تصريح شد. تاسيس يك سيسـتم راديـويي بـراي برنامه هاي آموزشي، ايجاد يك نظام ماليـات آموزشي براي تامين هزينه هـاي بازسـازي هاي آموزشي ،كمرنگ شدن نقش آزمون پايـاني دروس اصلي و بيشتر اهميت دادن بـه موفقيت هـا در طول دوره متوسطه همچنـين تاسـيس آموزشـهاي اجتماعي و پيش دبستاني، از جملـه اقـدامات در اين دهه مي باشد .  

در سال 1985 كميت هاي به منظور مشاوره بـه رياست جمهوري تشكيل و ده اقدام جديد بـراي  آمادگي كرهاي ها در قرن بيست و يكم در نظـر گرفت. تجديدنظر نظام آموزشي، بهبـود نظـام ورود بــه دانشــگاه، بروزرســاني تجهيــزات مدارس، تامين معلمان با كيفيت بالا، تـرويج آموزش علوم، بهبود برنامه درسـي و روش ها ،بهبود آموزش در كالج ها، تـرويج اسـتقلال در مديريت آموزشي، تاسيس نظـام آمـوزش مـادام العمر، توسعه سرمايهگذاريهاي آموزشي.  

گرايش عمومي به آمـوزش و پـرورش در ايـن دهه نيز در جامعه كره به شدت رواج دارد به طوري كه متلس1 و همكاران( 1995) معتقدند كه در دهــه 80 مشــاغل علمــي بطــور عمــوم بــا اعتبارترين مشاغل در بين مردم كره بود. 

مرحله آمـاده كـردن انسـانها بـراي جامعـه آينده ( از دهه 90 به بعد)   

قانون اساسي كشور كره جنوبي منبـع اصـلي قوانين و آيين نامههاي اين كشـور اسـت بـر اساس آن در سال 1997 قانون اساسـي آمـوزش و پرورش به تصويب رسيد كه امور مهمـي را مـد نظر داشت مثـل: آرمـان هـا و اهـداف اصـلی آموزش وپرورش، ساختار نظام آمـوزش وپـرورش برای آموزش مادام العمر و آموزش وپرورش به عنوان يک حق برای همه شـهروندان، همچنـين در قانون آموزش و پرورش ابتدايي و متوسـطه كه در همان سال به تصويب رسيد مـوارد زيـر مشخص گرديد؛ چگونگی تاسيس مدارس، کارکردها و آيين نامه های اداره مدرسه، ارزشيابی از دانــش آمــوزان و مدرســه، هزينههایآموزشــی ،آموزشاجبــاری، برنامــههای درســی و نظــام پايههای تحصيلی، ارتقاء و فارغ التحصيلی و کتاب های درسی (1UNESCO, 201 ). بر اساس همـين قانون، نظام خطـي 4-3-3-6 آمـوزش و پـرورش طراحي شد. در فصل نهم اين قانون تصريح شده است كه آموزشهاي پيش دبسـتاني، ابتـدايي و متوسطه بايـد در نظامهـاي آموزشـي متنـوعي ارائه گردد مثل:   

1- مهد کودک ها 

2- مدارس ابتدايي، مدارس شهروندي  

3- مدارس مياني، مدارس عالي شهروندي  

4- مدارس عالي، مدارس عالي حرفهاي  

5- مدارس استثنايي  

6- مدارس متفرقه  

همچنين در فصـل دوم انـواع موسسـاتي كـه آموزشهاي عالي را ارائه مي كننـد بـه ايـن شرح هستند:  

1- دانشگاهها  

2- دانشگاههاي حقيقي  

3- كالجهاي دبيري  

4- كالجهاي فوق ديپلم  

5- دانشگاههاي مكاتبهاي و مجازي   

6- كالج هاي فني  

7- مدارس متفرقه  

بر اين اساس ساختار نظـام آموزشـي بـدين شرح شكل گرفت:   

شروع آموزش و پرورش رسمی از 6 سالگی است آموزش ابتدايی 6 سال آموزش متوسطه شامل دو دوره ميــانی و عــالی هــر کــدام ســه ســال و تحصيلات تکميلی، بر اين اساس آموزش و پرورش مي تواند تـا 11 سـال ادامـه داشـته باشـد بنابراين آموزش و پرورش کودکان از 3 سالگی و با ورود به پيش دبستانی آغاز و می تواند تا سن 29 سالگی ادامه يابد شکل( 1) ساختارآموزش و پرورش در کشـور کـره را نشـان مـیدهد.(UNESCO, 2011)

شايان ذكر است كه هرچنـد مـدارس درسـطوح مختلف تحصيلي متنوع شدند اما بر اساس آمار رسمي وزارت آموزش و پرورش ،برخي از مـدارس مــورد اســتقبال جامعــه قــرار نگرفتهانــد بطوريكه تا سال 2007 فقط يك مدرسه ابتـدايي شهروندي با 65 دانش آموز و 3 معلـم در كـره فعاليت مي كند .  

موسسات آموزشي ديگري نيز هستند كه از يك مورد تجاوز نكردهاند، مثل كالج هاي وابسـته به موسسات صنعتي و يا مدارس عالي مكاتبهاي در سطح فوق ديپلم و برخي موسسات نيز انگشت شمار مي باشند. مثل مدارس عالي شهروندي كه تعداد آنها در سـال 2007، 4 مدرسـه بـا 191 دانشآمــوز و 10 معلــم مــي باشــد؛ هــر چنــد برنامه ها و شعارهاي آموزش و پرورش خصوصـا در مرحله اخير يعنـي بعـد از 1990 بـه سـمت آمــاده كــردن دانش آمــوزان بــراي زنــدگي در جامعه آينده است، ولـي تقاضـاهاي اجتمـاعي بطــور گســترده بــه دنبــال آمــاده كــردن دانشآموزان براي ورود به دانشـگاه و بدسـت آوردن ابزارهاي لازم جهت رشد اقتصادي افراد و شركت ها و كمپاني هاي اقتصادي است .چيونگ و اســكات(2003) در ايــن زمينــه مــي گويــد: حكومتهاي غير نظامي( 1998 به بعد) هر كـدام قول اصـلاحات آموزشـي را مـي دهنـد ولـي نهايت و مثل هميشه اصلاحات آموزشي منجر بـه تقويت فرآيند كسب و كار مي شـود، در همـين راستا بحـث آموزشـهاي دولتـي و خصوصـي از مباحث چالش برانگيز در نظـام آموزشـي كـره جنوبي مي باشد بطوركلي اگر آموزش يك خـدمت مثل داد و ستد در بازار در نظر گرفته شود ،آموزش دولتـي توسـط دولـت ارائـه، اداره و كنترل مي شود و آموزش خصوصي بر اساس بازار عرضه و تقاضا ارائه و تنظيم مي گردد. و به طور متعـارف آموزشـهاي دولتـي در مـدارس و موسسات دولتي و آموزشهاي خصوصي در مدارس و موسسات خصوصي ارائه مي گردد. اما در كشـور كره آموزش هاي دولتي به آموزشهايي گفته مـي شود که در تمام سطوح و در مـدارس خصوصـي و يا دولتي و بطور يکسان ارائه مي شود كه در زبــان كــره اي بــه آن honggyoyug ميگوينــد، و آموزشهاي خصوصيsagyoyug به آموزشـهايي گفتـه مي شود كه خارج از برنامـه عـادي مـدارس و براي يادگيري بهتر برنامه هاي درسي مدرسـه به دانشآموزان ارائـه مـي شـود كـه شـامل ،برگزاري تمرين هاي روزانه در خانـه، جلسـات اضــافه آمــادگي بــراي امتحانــات در مــدارس خصوصــي يــا دولتــي، برنامــه هاي تلويزيــوني آمادگي براي امتحانات( 3EBS ) دروس آمـادگي براي امتحـان مبتنـي بـر رايانـه، كلاسـهاي اضافه توسط مدارس، آموزشهاي آمـادگي بـراي امتحان در خارج مدرسه و حتي جلسـات تـدريس خصوصي داخل منازل را شامل مي شود كه خـارج از كنترل دولت و از نظـر قـانوني نيـز بـه رسميت شناخته نشده اسـت. هزينـه هاي آمـوزش خصوصي به قول كيم ( 1997) به طور غير تحملي زياد، بـه قـول كونـك و پيـك (1994) خيلي بيشتر از آموزش هاي رسمي و به قول كـي اي تي آي (2003) بيشترين در جهان مي باشد .هزينه هايي كـه بـه خـانواده هـا تحميـل و ميتواند موجبات نارضايتي عمـومي را ايجـاد كند، از طرف ديگر ايـن امـر باعـث اضـمحلال آموزش رسمي مي شود. كانون ايـن نگرانـي آن اســت كــه دانشآمــوزان اولويــت خــود را بــه فعاليتهاي آموزشـي خـارج از برنامـه درسـي مدرسه مي دهند .  

حكومت هاي نظامي با وضع قـوانين و تعيـين كيفرهاي سخت، تلاش كردن تا از آموزش خصوصـي جلوگيري كنند. همچنين تـلاش كردنـد سـئوالات آزمونهــاي ورودي حكــومتي را در بعضــي از سالها كمي سختتر و در بعضي از سـالها كمـي ساده تر كنند تا تقاضا براي آموزش خصوصي را كاهش دهنـد و همچنـين سـعي كردنـد تـا بـا تلويزيون آموزشي و جلسات كلاس هاي اضافه در مدرسه دانشآموزان را به سمت خود جلب كنند.  

اما اين تمهيدات نه مي توانست و نه موفق شد. اين مباره بر اين فرض استوار بـود كـه روي آوردن دانشآموزان به فعاليت هاي آموزشي خــارج از مدرســه بــه دليــل عــدم رضــايت از آموزشهاي رسمي مدرس هاي است و اين فرض غلـط بود چون كيفيت آموزشهاي بيرون مدرسه بهتـر نبوده، محيطه اي آموزشي ضعيفي دارند و نـرخ معلم دانش آموز بدتر ،و همچنين معلمان غيـر حرفه اي تر دارند. دليـل واقعـي آن اسـت كـه مدارس عادي غـرق در رقابـت شـديد ورود بـه دانشگاه هستند، دانشآموزان را براي امتحان ورودي دولتي سراسري سالانه آماده مي كننـد ،دائما آزمون گرفته و رتبه معلوم مي كننـد ،  

دانش آموزاني كه رتبه هاي بالايي ندارند كنار گذاشته مي شوند رتبه هاي بالا در تعـدادي از دانشآموزان خلاصه مي شود و اكثريت بچـه هـا مجبور به انزوا و كنار گذاشـته مـي شـوند؛ بنابراين روش منطقي كه دنبال مي كننـد يـك راه ميان بر است و آن كمك گرفتن از بيـرون سيستم عادي مدرسه است. درحقيقـت آموزشـهاي خارج از مدرسه توسعه آموزشهاي عادي مدرسـه براي رقابت ورود به دانشگاه است.  

مدارس خصوصي در كشور كره تفـاوت چنـداني با مدارس دولتي ندارند، هر دو نـوع مـدارس برنامه درسي يكسان دارند و معلمان آنها در استخدام دولت و حقـوق بگيـر دولـت هسـتند ،شهريه مدارس خصوصي از طـرف دولـت تعيـين و هزينه هاي اصلي مثـل سـاختمان توسـط دولـت پرداخــت مــي شــود و همچنــين مــدارس خصوصــي اختياري در انتخاب دانشآموز ندارند بلكـه ،دانشآموزان آنهـا مثـل مـدارس دولتـي و از طريق آمـوزش و پـرورش انتخـاب مـي گردنـد؛ بنابراين عملا كاركرد مدارس خصوصي نيز مثـل مدارس دولتي است. تمام مـدارس دانشآمـوزان را براي امتحانات دولتي و يـك رقابـت سـخت آماده مـي كننـد و دانشآمـوزان بـه منظـور يافتن فرصتهاي بهتـر آموزشـي و موفقيـت در ايــن رقابــت بــه آموزشــهاي خصوصــي روي مــي آورند؛ خواه آموزشهايي كـه توسـط مـدارس و علاوه بر برنامه رسمي ارائه مي گـردد و يـا آموزشهايي كه خارج از مدرسه وجود دارد .  

همچنــين در ايــن مرحلــه آمــوزش و پــرورش مادام العمـر و اسـتعدادهاي درخشـان مـورد توجه قرار گرفت و به منظـور تقويـت آمـوزش وپــرورش مــادام العمــر و اســتمرار توســعه اثربخش منابع انسـانی ملـی، قـانون آمـوزش وپرورش اجتماعی در سال 1999 بازنويسی و در سال 2007 مورد بـازنگری قرارگرفـت در ايـن بازنگری دامنه و ابعاد آموزش وپرورش مادامالعمر دقيقا مشخص شده است که شـامل تمـام آموزش های نظام مند غير از آمـوزش وپـرورشرسمی می باشد و شامل اين موارد است: سـوادپايه بزرگسالان، شکل دهی توانائیهـای حرفـه ای، هنــر هــای آزاد ، مشــارکت اجتمــاعی و هنرها و فرهنگ(MEST-NILE,2008). همچنين از سـال 2000 و با تصـويب قـانون ارتقـاء آمـوزش و پرورش استعدادهاي درخشان، تلاشهاي جديدي در اين زمينه آغاز شد.  

در اين مرحله از سير تحولي نظام آموزش و پرورش كره نياز به سازمانهايي احساس مي شد كه كمك كنند تا آموزش و پـرورش بـه نظـامي كارآمد بـراي آمـاده كـردن انسـانها بـراي جامعه آينده تبديل شود هر چند موسسه توسعه آموزشی کره1 (KEDI) در سال 1972 تاسيس گرديد و هدف اصلی آن، تاسيس يک نظام آموزشی جديد منطبق بـا واقعيـات و سـنن اجتمـاعی کـره ،انجام تحقيقات جامع بر روی موضوعات آموزشی جاری در کره، برنامه ريزی يک نظام آموزشـی ابتکاری برای حل خردمندانه مسـايل آموزشـی بود. اما در دهه 90 به بعـد موسسـات ديگـر تاسيس و آغاز به كار كردند كه به برخـي از آنها بر اساس تاريخ تاسيس اشاره مي شود .  

موسسه تحقيقاتی آموزش های حرفه ای2 (TVET) اين موسسه در سال 1997 تاسيس گرديد و هـدف  

اصلی آن تحقيق بـر روی آمـوزش هـای فنـی و حرفــهای، توســعه منــابع انســانی و بهبــود قابليت های شهروندان از طريقTVET به عنـوان بخشی از آموزش مادام العمر است.    

موسسه برنامه درسی و ارزشيابی کره1 (KICE) اين موسسـه در سـال 1998 از KEDI جـدا و بـه عنوان يک موسسه تحقيق آموزشی دولتـی آغـاز به کار کرد وظيفه اصلی آن عبـارت اسـت از:  

بهبــود کيفيــت آمــوزش وپــرورش ابتــدايی و متوسطه و توسعه آموزش وپرورش ملی از طريـق انجام تحقيقات، توسعه و اجرای برنامه هـای درسی و ارزشيابی.  

خــدمات اطلاعــات تحقيقــی و آموزشــی کــره2 (KERIS) اين سازمان در سال 1999 تاسيس شـد و وظيفه اصلی آن فراهم آوردن خـدمات آموزشـی مبتنی بر فنآوری اطلاعات و ارتباطات است.   

موسسه ملی آموزش مادام العمر3 (NILE) ايـن موسسه در سال 2008 وبر اساس قـانون آمـوزش مادام العمرتاسيس، و وظيفه ارتقـاء آمـوزش مادام العمر را بعهده دارد و مسـول پـروژه هايی در زمينه هايی همچون:تحقيق در ارتباط با خط مشی آموزش مـادام العمـر، حمايـت از اجرای طرح های آموزش مادام العمـر، آمـوزش ضــمن و حــين خــدمت کارکنــان، برنامــه هــای مشارکتی با موسسات مشابه و اجرای يک سيستم اطلاعات تلفيقی برای آموزش مادام العمر است.(UNESCO, 2011) 

مديريت نظام آموزش و پرورش   

در سالهاي اخيـر مـديريت نظـام آمـوزش و پرورش در كره نيـز دسـتخوش تغييراتـي شـده است؛   

نظام آموزش وپرورش کره در سه سطح مديريت می شود؛ سطح ملی توسط وزارت آموزش وپرورش ،سطح ايالتی توسـط ادارات آموزش و پرورش وسطح شهری توسط ادارات محلی آمـوزش وپـرورشاداره می شوند.  

وزارت آمـــوزش و پـــرورش در ســـال 2001سازماندهی جديدی يافت و نـام آن بـه وزارتآموزش و پرورش و توسعه منابع انسانی تغيير يافت و سپس در سال 2008 و با ادغـام وزارت علوم فن آوری در آن، وزارت آموزش و پـرورش و علوم و فنآوری شکل گرفت.  

ادارات ايالتی و يا محلی آموزش و پـرورش  

واحــدهای مســتقلی در نظــام مــديريت آمــوزش وپرورش کشور کره می باشـند و از سـال 1997 تعداد شانزده اداره ايـالتی و شـهری و 182 اداره محلی تاسيس شده، هر اداره ايـالتی و يا محلی دارای يک مدير اجرايی و يـک هيـات آموزشی برای تصميم گيـری در موضـوعات مهـم آموزشی می باشد مدير اجرايی برای چهار سال از طرف هيـات آموزشـی انتخـاب مـی گـردد و مســئول ابــلاغ دســتورات و آيــين نامــه هــای آموزشی مربوطه، برنامه ريزی بودجـه، تهيـه گزارشات مالی، مديريت برنامه درسی مـدارس ،تجهييزات و امکانات مدرسـه و تـامين مـالی ماموريتهای مربوطه می باشد. هيئت مرکزی در پايتخــت متشــکل از نماينــدگان هيــات هــای ايالتی هستند و تصميمات آنها حداقل با هفت رای از آراء شانزده ايالت رسميت می يابـد . 

هيئت های ايـالتی نيـز متناسـب بـا تعـداد ادارات محلــی تحــت پوشــش، و بــا عضــويت نماينــدگانی از هيئــت هــای محلــی شــکل میگيرند(UNESCO, 2011).   

به منظور کمک به استقلال مدرسه و مشـارکت حداکثری اجتماع و از سال 1996 در هر مدرسه دولتی و يا ملی ابتدايی يا متوسطه يک شورا تاسيس شد؛ هر شورا دارای 7 تا 15 عضو است که اعضای آن مرکب از: 40 تا50% والدين ،30 تا40% کارکنـان مدرسـه و 10 تـا30% افـراد ديگــری از جامعــه مــی باشــند اعضــای شــورا منتخبين والدين و کارکنـان مدرسـه هسـتند ،شورا ها در انجام برخی وظايف بـه مـديريت کمک مـی کننـد مثـل بودجـه مدرسـه، بهبـود برنامــه درســی، مــديريت فعاليــت هــای فــوق برنامه درسی، مشارکت در فعاليتهـای مـابين مدرسه و جامعه و رفاه دانش آموزان.  

برای تحقق خود گردانی در مـديريت مـدارس ابتدايی و متوسطه، اختيـارات از مرکـز بـه ايالت هـا منتقـل شـده و بسـياری از آئـين نامه های محدود کننده مدارس لغو گرديد و در سال 2008 آيـين نامـه اقـدامات آزاد سـازی مدارس اختيارات زيادی را از حکومت مرکـزی به مديران ايالتی منتقل کرد، همچنين نظـام پذيرش دانشگاهی تجديد نظر شد و در اختيـار شورای آموزشی دانشگاه های کره قرار گرفـت، و ازســال 2012 از نظــارت وزارت آمــوزش و پرورش خارج خواهد شد(MEST,2008).   مشاهدات نويسنده و گروه بازديد کننده در سال 2012 از مدرسه ای در شـهر سـئول مويـد تفويض اختيار تصـميم گيری بـه سـطح مـديريت مدارس در اين کشور می باشد در ادامـه شـرح مختصــری از تجربــه مــذکور آورده مــی شــود:  

"هماهنگی های بازديـد از موسسـات و بخشهـای مختلــف آموزشــی از قبــل و در ايــران صــورت گرفته بود ولی به دليل برخـی از مشـکلات در شهر سئول با يک نيمروز بدون برنامه بازديد روبرو شديم، يکی از دانشجويان ايرانی مقيم که کمکهای فراوانی نيز به گروه کـرده بـود پيشنهاد داد تا در آن روز از مدرسه فرزنـد ايشان که يـک دبسـتان دولتـی بـود داشته باشيم، باورما براين بود که در ايـنزمان کوتاه، امکان همـاهنگی بـرای بازديـدفراهم نمیشود ولی ايشان اعلام کرد که اجازهاين مسئله از اختيارات مدير دبستان اسـت ومدير دبستان با بازديد موافقت کرده است با اين مجوز ،يک گروه بازديـد کننـده خـارجی ،بدون کسب اجازه از مقامات بالا، از دبسـتان کشوری بازديد کردند که کاملا فضای امنيتی و نظامی دارد (به دليل حضور نظاميان خارجی و درگيری با همسـايه شـمالی)، گـروه از همـه بخشهای مدرسه بدون هـيچ محـدوديتی بازديـد نمود حتی در کلاس های درس حضور پيدا کـرد و مدير دبستان به راحتی به همه سـوالات پاسـخ می داد 

در يك نگاه مي توان دورههاي آموزشي نظام آموزش و پرورش كره را در دهههاي اخيـر بـه شرح زير ارائه كرد:   

آموزش پيش دبستانی  

کودکستان ها برای بچـه های 3 تـا5 سـاله و غير اجباری می باشد هدف حکومت گسترش آموزش مجانی کودکستانی برای کودکان 5 سال به بالا در سراسر کشـور اسـت، مراکـز کودک يـاری1 و مراکز بازی که مسوليت آموزش کودکـان تـا 5 سال را به عهده دارند زير نظر وزارت رفـاه و بهداشت می باشند(UNESCO, 2011).   

آموزش ابتدايی  

آموزش و پرورش ابتدايی مجـانی و اجبـاری است و شش سال طول می کشد سن رسـمی کودکـان برای مدارس ابتدايی 6 تا 12 سال است، دانش آموزان ابتدايی بطور خودکـار هـر سـال بـه پايه بالاتر می روند اغلب نرخ تـرک تحصیل  

در اين دوره نزديک به صفر است،در سال 2008 و بر اساس گزارش وزارت آموزش و پرورش کره تعداد مدارس ابتـدايی 5814 کـه تعداد 3672264 دانـش آمـوز (%47.7 دختـر) درآنها ثبت نـام کـرده انـد، تعـداد معلمـان172193(%74 زن) و متوسط تعداد دانش آموز در هر کلاس 29.2 و متوسط نرخ معلم به دانش آموز 21.3:1 است .  

 آموزش متوسطه  

آموزش متوسطه اجبـاری و در برخـی مـوارد مجــانی اســت منظــور از برخــی مــوارد دانــش آموزان روستايی يا دانش آموزانی هستند کـه تحت دوره های آموزشی خاصی قرار می گيرنـد ،مدارس ميانی يا متوسطه اول به مدت سه سـال و برای دانش آموزان 12 تا 15 ساله می باشـد فارغ التحصـيلان مـدارس ابتـدايی بـر اسـاس منطقه سکونت و بـر اسـاس روشـی تصـادفی در مدارس دولتی و خصوصی ثبـت نـام مـی گردنـد دانش آموزان برای ورود به دوره دوم متوسطه يا مدارس عالی میتواننـد بـر اسـاس نتـايج آزمــون ورودی (در ايــن مرحلــه يــک آزمــون سراسری برگزار مـی شـود) بـه مـدارس عـالی عمــومی و يــا حرفــه ای وارد شــوند مــدارس حرفــهای آموزشهــای خاصــی در زمينــه هــای کشاورزی، فـن آوری، بازرگـانی، مـاهی گيری ،صنعت و اقتصاد خـانواده ارائـه مـی دهنـد ،مدارس جامعی نيز وجود دارند که هر دو نـوع برنامه های عمومی و حرفه ای را ارائـه مـی کنند علاوه بر اين مدارس عالی ويژه ای برای علوم، هنر و زبان هـای خـارجی تاسـيس شـده اند، اين مدارس دانش آموزان خود را با روش های ارزشـيابی متفـاوتی انتخـاب مـی کننـد همچنين اين مدارس براساس آئين نامه های خاص خود مسئول انتخاب دانش آمـوز، برنامـه ريـزی درسی، استخدام معلمان و مديريت منابع مالیخود میباشند، مدارس شهروندی و متفرقه برایدانش آموزانی است که بـه دلايـل مختلـف بـه مدارس اصلی دسترسی ندارند(UNESCO,2011). سـال تحصيلی حداقل شامل 34 هفته و دو نيمسال می باشد، و هر هفته حداقل از 34 جلسه 45 دقيقه ای در مدارس ميانی و 36 جلسـه 50 دقيقـه ای در مدارس عالی ( متوسطه 2) تشکيل مـی شـود تا سال 2007 مدارس در شش روز هفته کار مـی کردند و از آن تـاريخ برنامـه پـنج روز در هفته در دستورکار قرار گرفت و تا سـال 2010 در تمام مدارس اجرا گرديد.  

در سال 2008 و بر اساس گزارش وزارت آموزش و پرورش کره تعداد مدارس ميانی ،3077 مدرسه با 2038611 دانش آموز (%46.7دختـر) و تعـداد 108700معلم (%64.5 زن) می باشند، متوسط دانش آموزان هر کلاس 34.7 نفر، و متوسط نسبت معلم به دانش آموز 1 به 18.8 همچنين نرخ ثبت نام%93.2 و نرخ گذر1 به مـدارس عـالی 99.7% مـیباشد(MEST & KEDI, 2008). همچنـين در سـال 2008 وبر اساس گزارش وزارت آمـوزش و پـرورش کـرهتعداد 2250 مدرسه عالی ،1925986 دانـش آمـوز (%47.2دختر) و 123252 معلم( %47.2 زن) درايـن مدارس مشغول به کار بوده انـد، تعـداد 1493 از مدارس عـالی، مدرسـه عمـومی، 697مدرسـه عــالی حرفــه ای ،40 مدرســه مکاتبــه ای ،12 مدرســه عــالی بازرگــانی و 8 مدرســه عــالی متفرقه می باشند، متوسط دانش آمـوز در هـر کلاس مدارس عالی عمـومی 35.1 و حرفـه ای 30 نفر و نسبت معلم به دانش آموز در عمومی :  

16.4 و در حرفه ای 1: 13.4 اسـت. نسـبت ثبـت نام در مدارس عالی 90% و نـرخ ارتقـاء بـه  

  .2(MEST & KEDI, 2008)آموزش عالی 3.88% می باشد

اطلاعات مربوطه از سايت آمار يونسکو می باشد.

فهرست منابع:

ابراهیمی، محدثه،1394،نگاهی به آموزش و پرورش چهار کشور آسیایی روسیه، چین، کره جنوبی و ژاپن،دومین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیب های اجتماعی و فرهنگی ایران،تهران 

درانی کمال ،1376تاريخ آموزش و پرورش ايران قبل و بعد اسلامی، سمت، تهران صفوی امان ﷲ 1383 تاريخ آموزش و پرورش ايران ، رشد ، تهران   

Development, M. o. (2008). Eductional inKorea2007-2008. seoul.  

Institute, M. o. (2002). Statistical yearbook of education. Seoul: Ministry of Education.  

Lee, J.-K. (2006). Educational Fever and South Korean Higher Education1. Revista Electronica de Investigacion Educativa (REDIE) .  

MEST. (2013). Retrieved 2013, from Ministry of Education, Science and Technology  

MEST, & KEDI. (2008). Brief statistics on Korean education 2008. Seoul.  

Ministry of Education, S. a. (2008). National report of Republic of Korean on the development and state of the art of adult learning and education. Seoul.  

Sun, G., & Ki-Joo, P. (2012). The elite -biased growth of elementary schooling in colonial Korea.   

UNESCO. (2011). World Data on Education . UNESCO-IBE.